ดิเอ็กซิคิวชันเนอร์

เพชฌฆาตไร้ปรานีและพึงพอใจที่ได้ทำร้ายผู้อื่น พีระมิดเฮดตกติดอยู่กับการลงทัณฑ์ผ่านความเจ็บปวด ด้วยแรงถ่วงของกรอบเหล็กบนหัวและมีดยักษ์เล่มเทอะทะที่ลากรูดไปกับพื้น พีระมิดเฮดย่องย่างไปตามทางเดินในไซเลนต์ฮิล ปฏิบัติหน้าที่ที่ไม่มีผู้ใดเข้าใจถ่องแท้ ยามเหยียบย่างไปที่ใด แม้แต่สัตว์ประหลาดยังต้องหนีไปหลบในเงามืด และใครที่ท้าทายเขาก็ต้องตกเป็นเหยื่อของการลงมืออันเกรี้ยวกราดอย่างปราศจากการยั้งมือ เมื่อทำหน้าที่เสร็จสิ้นและการดำรงอยู่ของเขาไม่ใช่สิ่งจำเป็นอีกต่อไป พีระมิดก็เตรียมตัวจะเข้าสู่การพักผ่อนอันยาวนาน ทว่า ทักษะของเขากลับเป็นที่ต้องการในแห่งหนอื่น ธารหมอกที่ไหลบ่าท่วมถมนั้นต่างจากที่เขาคุ้ยเคยในไซเลนต์ฮิล ราวกับแต่ละกลุ่มก้อนนั้นมีพลังงานของสิ่งมีชีวิตอยู่ภายใน พลังงานอันบิดเบี้ยวที่จงเจาะเสาะหาเขา และข้อตกลงอันไร้ถ้อยคำก็เกิดขึ้นในห้วงขณะนั้นเอง เมฆก้อนยักษ์นั้นคือคำเชิญให้ไปทำหน้าที่และหาความสุขจากความรุนแรง และพีระมิดเฮดผู้ก้าวย่างสู่สายหมอกก็ยอมรับหน้าที่ของตนอีกครั้ง