ดิองเรียว

ซาดาโกะ ยามามุระ วิญญาณอาฆาตที่มีฤทธิ์มากจนเอาชีวิตได้ เธอเป็นลูกสาวของหมอดูที่มีชื่อเสียงจากเมืองอิซุ-โอชิมะ ประเทศญี่ปุ่น

แม่ของเธอทิ้งปริศนาที่ยังไร้คำตอบไว้หลายข้อ ที่บ้านเกิดของเธอนั้น แม่เธอจะไปใช้เวลาที่ชายหาดทีละหลายวัน ดวงตานั้นจับจรด ณ ฟองคลื่นของท้องทะเล และพวกกะลาสีไม่ชอบเลยที่แม่เธอทำอย่างนั้น บางคนบอกว่า เล่นน้ำอยู่ได้ ผีพรายจะโผล่มา หรือก็คือ ถ้ามัวแต่เล่นน้ำ จะมีสัตว์ประหลาดมาเอาตัวไป

เก้าเดือนหลังจากนั้นซาดาโกะก็ถือกำเนิด ความเป็นเด็กทำให้พลังอันแก่กล้าของเธอดูจะเหนือการควบคุม และมันปะทุออกมาเป็นความโกรธ เรื่องนี้ยิ่งเห็นได้ชัดเมื่อแม่เธอแสดงพลังต่อสาธารณชนแล้วซาดาโกะไม่อาจควบคุมความเกรี้ยวกราดไว้ได้ เมื่อนักข่าวหาว่าแม่เธอเป็นคนหลอกลวง พลังของซาดาโกะก็พลุ่งพล่านเฉียบพลัน และนักข่าวคนนั้นก็ทรุดลงกับพื้นตายคาที่

ทุกอย่างมันผิดไปหมด แม่เธอเสียชีวิตไป และจากนั้นไม่นานซาดาโกะก็ถูกล่อลวงไปที่บ่อน้ำเก่า เธอชะโงกหน้าข้ามขอบบ่อ เงาหนึ่งทอดยาวมาทาบทับเธอ เธอหันกลับมาแล้วพลันพบความเจ็บแปลบที่กระทบเข้ากับหัว มันแรงจนเธอหัวแตก ภาพที่ซาดาโกะเห็นเริ่มมืดมัว และสติเธอก็หมุนคว้างเจียนดับวูบ เธอยันร่างไว้กับขอบบ่อน้ำ

ความเจ็บปวดทะลักทะล้นอยู่ในกะโหลกยามเธอล้มฟาดพื้นเย็นเยียบ เสียงหินครูดดังจากเบื้องบนแล้วบ่อน้ำก็มืดลง แสงทั้งปวงพลันมืดมัวดุจเกิดคราสตอนกลางวัน

ร่างกายของเธอกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดไปทั่วสรรพางค์ ซาดาโกะเงยหน้าขึ้นและพบว่าทางออกมีเพียงหนึ่งเดียว เธอจิกเล็บลงในพื้นโคลนแล้วคลานช้าๆ ไปหาผนังอันเกิดจากหินที่เรียงตัวกัน เธอเกาะหินเพื่อปีนป่ายแต่ทั้งยึดเกาะไว้ไม่ได้และไร้เรี่ยวแรง ทุกครั้งที่ปีนป่ายขึ้นไปได้ไม่กี่คืบ เล็บเธอจะหลุดจากผนังเปียกๆ และตัวเธอก็ลื่นลงมา นิ้วเธอเลือดท่วมทะลัก และหินเรียงก้อนหยาบๆ กระชากเล็บเธอหลุดและฉีกหนังใต้เล็บขาด แต่แม้จะเหนื่อย เธอก็ยังพยายามต่อไปครั้งแล้วครั้งเล่า

หลายสิบปีต่อมา ทุ่งหญ้ากลายเป็นรีสอร์ท และบ้านพักที่ทำจากไม้ก็ถูกสร้างขึ้นมาทับบ่อน้ำเอาไว้ เมื่อมีแขกมาเช่าบ้านพัก ซาดาโกะก็เห็นโอกาสที่จะได้แก้แค้น เธอรีดเร้นพลังการถ่ายรูปด้วยความคิดออกมาทั้งหมด และฝังคำสาปมรณะลงไปในม้วนวิดีโอ ซึ่งคำสาปนั้นจะทำให้ผู้ที่ดูวิดีโอต้องตายภายในเจ็ดวัน

โทสะของเธอเชี่ยวกรากดุจกระแสน้ำในทะเลท่ามกลางพายุคลั่ง มันทั้งรุนแรงและไร้ปรานี เมื่อซาดาโกะทะยานตนสู่ความโกรธเกรี้ยว สายหมอกมืดมิดก็ขดกายพันเท้าเธอ เสียงคลื่นสาดซัดก้องสะท้อนผ่านผนังบ่อน้ำเก่า

ทันใดนั้น คลื่นกรรโชกก็โถมมาทำลายผนังบ้านพัก มันถล่มไม้ตัวบ้านทลายไปในกระแสโคลนและความโสมมเชี่ยวกราก กระแสน้ำสีดำท่วมถมบ่อน้ำที่อยู่เบื้องล่างและกลืนกินซาดาโกะไปพร้อมๆ กัน

เมื่อลืมตาขึ้น เธอพบว่าตัวเองยืนอยู่บนชายหาดเวิ้งว้าง กำลังเผชิญทะเลพายุคลั่งอันกว้างใหญ่ไพศาล ผิวน้ำมีสายหมอกสีดำหนาลูบไล้คลอเคลีย

ซาดาโกะเดินเข้าหาคลื่นที่ซัดเข้ามา แล้วค่อยๆ หายไปในสายหมอกมืดมัว