วิลเลียม "บิล" โอเวอร์เบค

ต้องใช้การเดินทางไปเวียดนามสองครั้ง เหรียญตราอีกกำมือ เข่าที่เต็มไปด้วยเศษกระสุน และการปลดประจำการอย่างมีเกียรติ กว่าวิลเลียม "บิล" โอเวอร์เบคจะยอมหยุดรบและใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ซึ่งเขาเกลียดมัน

หลังจากหลายทศวรรษที่ล่องลอยไร้จุดหมาย ทำแต่งานไร้ความก้าวหน้า บิลก็เข้าผ่าตัดตามนัดปกติ แล้วก็ตื่นมาพบกับโรคระบาดที่เปลี่ยนคนธรรมดาเป็นเครื่องจักรสังหารไร้จิตใจ แน่นอนว่าสิ่งแรกที่บิลทำคือหาทางกลับบ้านแล้วสวมเครื่องแบบของตน เขาคลำทางผ่านเมืองร้างในชนบทและป่าทะมึนทึบ ได้พบกับผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ และหนีจากฝูงผู้ติดเชื้อออกมาด้วยกัน

ในตอนท้าย บิลเสียสละตนเองเพื่อให้คนอื่นๆ ปลอดภัย ไม่มีใครพบศพเขา บิลถูกทิ้งไว้ให้ตาย ไม่มีใครทราบว่าเขายังมีสิ่งเดียวที่ตนต้องการอยู่ นั่นคือศัตรูให้สู้ด้วย