Meçhul

Olivia'nın yüksek lisans tezi, şehir efsaneleri ve bu efsanelerin kökenleri üzerineydi. Geleneksel masallarla epey benzer olduklarını düşünüyordu, bu benzerliği göstermek için bir masal seçmişti. "Meçhul", onu araştırmaya kalkışan herkesin ölümüne yol açan gizemli bir kötülüktü. En azından böyle anlatılıyordu. Bu inancı destekleyen birçok hikâye de vardı. Bir hikâyede Greenville'de tanıklarla dolu bir odada birden sahneden yok olan bir kadından bahsediliyordu. Ne olup bittiğini anlamaya çalışan arkadaşı da birkaç hafta sonra kaybolmuştu. Polis olayı çözememişti. Hiçbir ipucu bulamamışlardı, bu gizemli durum da şehir efsanesinin büyüyüp yayılmasına zemin hazırlamıştı.

Olivia, bahar tatilinde eve dönmek yerine Greenville'e gidip araştırma yapmaya karar verdi. Kasabadaki en ucuz ikinci motele gidip sigara, duman, küf ve alkol kokan dar odaya yerleşti. Duvarlardan birini delilleri yerleştirebileceği bir tahtaya çevirdi. Ülkenin dört bir yanından Meçhul ile bağlantılı benzer hikâyeleri ve makaleleri toplayıp duvara yapıştırdı. Kırmızı iplerle ve sarı raptiyelerle aralarında bağlantı kurdu. Motel odasına biri girse onu deli sanırdı.

Meçhul'ün kökenine dair birçok teori vardı. Bazısı kadim bir tarikat tarafından uzun zaman önce çağrılan kötücül bir ruh olduğuna inanıyordu. Bazısı 51. Bölge'den kaçan bir uzaylı olduğunu düşünüyordu. Efsanelere göre karanlıktan beslenir, kurbanlarının seslerini çalıp peşlerine düşenleri de kendine çekerdi.

Olivia'nın bulduğu ilk gazete makalesinde 1800'lerde ruh çağırmaya çalışırken kaybolan birinden bahsediyordu. Bunun dışında, 1950'li yılların sonunda birkaç üniversite öğrencisi gizemli bir şekilde sinema salonunda kaybolmuştu. Tanıklar içeri girdiklerini görmüştü. Bazıları koltuklarına oturduklarını bile hatırlıyordu. Ancak film başladığında hepsi kaybolmuştu. Kimse salondan çıktıklarını görmemişti. Herhangi bir iz bırakmadan gitmişlerdi. Projeksiyon görevlilerinden biri, o gece karanlıkta esrarengiz sesler duyduğunu belirtmişti ama ışığı açtığında kimseyi görmemişti. 1960'larda ise bir grup genç, perili olduğu düşünülen terk edilmiş bir hastaneyi keşfederken kaybolmuştu.

Bu gizemle dolu kayboluşları açıklamak için birçok hikâye uydurulmuştu. Bazısı, Stratejik Hizmetler Ofisi'nin 1950'lerde çok gizli bir araştırma projesi yürüttüğünden bahsediyordu. "Elmalı Turta Projesi" diye adlandırılıyordu. Halüsinasyon görmeye sebep olan ilaçlarla zihin kontrol deneyleri yaptıkları söyleniyordu. Kayıtların çoğu 70'lerde yok olmuştu ama tanıklar bu deneylerin masum vatandaşlar üzerinde, ülkenin dört bir yanında, sinema salonları, hastaneler ve üniversiteler gibi çeşitli konumlarda gerçekleştirildiğini iddia ediyordu. Çoğu insan, bu ahlaksız deneylerin başka boyutlara geçit açtığına, kötücül varlıkların bizim diyarımıza girmesine sebep olduğuna inanıyordu.

Olivia, gözlemlerini yazıyla kaydedip diğer delillerin yanında ekliyordu. Meçhul, karanlıkta yaşıyor ve kurbanlarını taklit ediyordu. Gerçekten kötücül bir ruh muydu? Uzaylı mıydı? Başarısızlıkla sonuçlanan hükümet deneyi mi? Yoksa kendini göstermekten korkan sıradan bir seri katil mi? Meçhul'ün çağdaş bir masaldan ibaret olduğunu herkese kanıtlamak istiyordu. Çıktığı bu yolda da kendini burada, bu kasvetli motel odasında bulmuştu.

Ancak Greenville'deki vakaların diğer makalelerden farklı bir ayrıntıya sahip olduğunu görmezden gelemiyordu. Sis... Aklına bir diğer şehir efsanesi gelmişti. İnsanların kaybolmasına sebep olan yoğun, doğaüstü bir sis... Belki de Greenville vakaları Meçhul ile değil, başka bir karanlık ruh ile bağlantılıydı.

Olivia bir an durup düşündü. Bir şehir efsanesi, başka bir şehir efsanesiyle yüzleşse ne olur? Bunu hayal edip güldü, ardından Meçhul'ün neye benzediğini düşünüp resmini çizmeye başladı. Kadere kafa tutuyordu âdeta. Sonra bu çizimini aldı ve delil tahtasının tam ortasına yerleştirip endişeli endişeli gülmeye başladı. Meçhul'ü tasvir etmeye çalıştığı için onu alıp götürmesini bekliyordu. Saniyelerce, dakikalarca hatta saatlerce odanın kapısına ve camlarına baktı.

Ancak hiçbir şey olmadı.

Saat sabahın 2'si olmuştu, Olivia bitkin vaziyette makaleleri inceliyor ve soğumuş kahvesini yudumluyordu. O kadar yorgundu ki bir fısıldama sesi duyunca önce hayal ettiğini sandı.

"Olivia..."

Lavabodan geliyor gibiydi.

"Yardım et..."

Odanın ışıkları açılıp kapandı.

"Kim var orada?"

Olivia, lavabonun kapalı kapısına iyice baktı. Zihni onu kandırmaya çalışıyor olmalıydı. Yoksa...

Arkadaşları ona eşek şakası yapmaya gelmişti belli ki.

"Ariella? Sean? Çıkın artık, şaka bitti..."

Lavaboya doğru yaklaşırken ışıklar tekrar açılıp kapandı. Nihayet gerçeği anlamıştı. Meçhul, kibrini cezalandırmaya, onu alıp götürmeye gelmişti. Korkudan tir tir titremeye başladı. Bir şey tekrar adını fısıldadı. Ancak bu sefer ses yükselmeye, titremeye, bozulmaya başladı. Kapının arkasından fırlayıp saldırmaya hazırlanıyor gibiydi.

Meçhul bir korku Olivia'nın göğsüne oturdu, başka hiçbir şeye odaklanamıyordu. Alnından soğuk terler akmaya başladı. Elini kapının koluna yerleştirdi. Işıklar birden kapandı ancak içeriden gelen insanüstü çığlıkları hâlâ duyabiliyordu. Sonra ışıklar geri açıldı, kapının altından koyu bir sis yayılıyordu.

Olivia bir an tereddüt edip nihayet kapıyı açtı. Dokunaçları her tarafa sallanan devasa bir figür yoğun bir sisin içine çekiliyor, karanlığın içinde yavaşça kayboluyordu. Çığlık sesleri birden durdu, komşuları televizyonu kıs diye duvara vurdu ve Olivia önünde duran kara kursağa uzun uzun baktı. Ne yapacağını bilmiyordu. Bir yandan kaçmak istiyordu, öte yandan merakına yenik düşüyordu. Ne yapacağını düşünürken onlarca ses onu çağırmaya başladı. Meçhul, imkânsız, insan deneyiminin ötesinde bir irfana erişeceğine söz veriyorlardı.