Gabriel Soma

Feci bir nükleer savaş, 2098 yılında insanlığın neredeyse sonunu getirmişti. Ancak insanlık toparlandı ve sonunda ileriye giden yeni bir yol buldu. Mucitler ve yenilikçiler, enerji üretmenin ve gıda yetiştirmenin yeni yollarını keşfetti. Bu vizyonerlerden biri, Huxlee Industries Ltd. şirketini kurdu. Dünya'nın büyük bir kısmı yaşanmaz hale geldiğinden ve pek çok kaynak azaldığından Huxlee tüm kârını roket bilimi, yapay zekâ ve genetik mühendisliği araştırmalarına yatırdı. Galaksiyi keşfetmeye, değerli kaynaklara sahip yaşanabilir gezegenler aramaya başladılar. Planları galaksinin uzak noktalarına seyahat etmek, bu değerli kaynakları çıkarmak ve insanlık için barışçıl ve müreffeh bir gelecek yaratmaktı. İnsanlığın kolonileştirdiği her gezegen dikkatle tasarlanmıştı. Kaynaklar çıkarıldı ve dikkatle tasarlanmış DNA'lar ile üretilen bireyler yaratmak için büyüme merkezleri inşa edildi. Her birey farklı bir toplumsal işlev için üretilmişti. Büyük çoğunluğu ağır işler içindi. Diğerleri bilim insanı, mühendis, yönetici, tarım uzmanı ve doktor olmak için yaratıldı. Amaç, kusursuz yapıda işlevsel bir toplum yaratmaktı. Gabriel Soma, insanlığın kolonileştirdiği ilk gezegen olan Proxima Centauri C'deki bir klonlama merkezinde doğdu. Kolonizasyon merkezleri inşa etmek için gönderilen robot ve androidlerin bakım ve onarımını yapan küçük bir ekibin parçasıydı. Gabe'in haberi yoktu ama çocukluğuna dair her anı zihnine onu klonlayanlar tarafından yerleştirilmişti. Ekibin geri kalanı gibi o da Dünya'da bir anne ve babadan doğduğuna inanıyordu. Psikolojik sağlıkları, sevgi dolu bir aile masalı oluşturularak sağlanıyordu. Hiçbiri aslında bir kolonizasyon merkezinde yetiştirildiğini bilmiyordu. Gabriel'ın gemisi, yeni keşfedilen bir sistemdeki gezegen olan Dvarka'ya indi. Varışlarının ardından beş insan kontrollü İHA ve beş Hux-A7 tam otonom robot, gezegenin yüzeyini keşfetmek üzere gönderildi. Solunabilir hava, bol miktarda su ve birçok organik yaşam formunun yanı sıra beklenmedik bir şey tespit ettiler. Gizemli bir şekilde ortadan kaybolan eski bir uygarlığın kalıntıları vardı. Kalıntılar çok eskiydi ama teknoloji şaşırtıcı derecede gelişmiş görünüyordu. Teknolojiye güç veren her neyse açıkça çalışamaz durumda ve uzun süredir uykuda olduğu için bir gizemdi. Gezegenin insan yaşamına elverişli olduğu ve birçok değerli maden kaynağı içerdiği kanıtlanınca kolonizasyon merkezinin inşasına başlandı. Çıkarma gemisi on kişilik insan mürettebat için yaşam alanları içeriyordu. Merkez inşaatının çoğu otomatikti ancak Huxlee Industries her zaman denetleyici sıfatıyla hareket edecek bir insan ekibine yer veriyordu. Gezegen muhteşem bir güzelliğe sahipti. Yıllanmış ormanlar ve rengarenk çiçeklerle kaplı çayırlar vardı. Çarşaf gibi göller ve geniş nehirlerle doluydu. Gabe, Dvarka gibi bir gezegende sonsuza dek yaşamayı hayal ediyordu. İlham verici güzellik ve huzurlu ortam tüm ekibi rehavete sürükledi. Ekibin güvenlik görevlisi Michael'ı bile. Michael bir nakliye aracı kullanıyor, flora ve faunayı belgelemekle görevli bir bilim görevlisi olan Sarah ile birlikte harabelerin sınırında devriye geziyordu. Sarah'ya göre araç, aniden kendi kendine hızlandı ve frenler tüm işlevini yitirdi. İleride bir uçurum belirdi ve Michael, Sarah'ya atlaması için bağırdı ama kapılar açılmadı. Michael ateş ederek penceresini kırdı ve Sarah pencereden çıkıp güvenli bir yere atladı. Michael kendi penceresini de kırdı ama zamanında çıkamadı. Kaçmaya çabalarken araç gürleyerek uçurumdan aşağı yuvarlandı. Yüz metrelik düşüş, aracın yakıt deposunun patlamasına neden oldu. Sarah kenara doğru koştu ve nakliye aracı alevler içinde kalırken Michael'ın korkunç çığlıklarını duydu. O öğleden sonra bir anma töreni düzenlediler ve Gabriel o gece uykuya dalmakta zorlandı. Gecenin bir vakti nefes alamayarak uyandı. Nefesi daralırken gözleri büyüdü. Elleri boğazına kenetlenirken öğürdü. Barınakta elektrikler kesikti ve oksijen yoktu. Karanlık koridorlarda tökezleyerek çaresizce ilerledi ve ancak son gücüyle bir acil durum kapısını elle açarak hayatta kalabildi. Ekipten altı arkadaşı o kadar şanslı değildi. Yaşam destek ve havalandırma sistemi çalışmadığı için yataklarında boğularak ölmüşlerdi. Sadece sağlık görevlisi Dmitri, yanında Sarah'yı kurtarmak için de kullandığı bir oksijen tankı olduğu için hayatta kalmayı başarmıştı. Gabe, o günün ilerleyen saatlerinde Sarah'dan bir imdat çağrısı aldı. Çağrı aniden sona erdi ve Gabriel onu aramaya başladı. Yarı inşa edilmiş bir gıda merkezinin yakınında, kadının başsız ve parçalanmış cesedine giden bir kan izi buldu. Gabe, bölgede yaptıkları ilk taramada gözden kaçırdıkları bir tür tehlikeli yırtıcı hayvan olduğunu düşündü. Kolonizasyon merkezine döndüğünde ilk keşiflerinde gözden kaçırdıkları bir şey olup olmadığını görmek için ana sunucudaki günlükleri inceledi. Bunun yerine daha da rahatsız edici bir şey buldu. Görünüşe göre Hux-A7'lerden biri nakliye aracının kontrolünü ele geçirmiş ve çıkarma gemisindeki yaşam destek sistemini kapatmıştı. Gabriel yerleşkede hatalı Hux'ı aradı ve onu klonlama merkezinde buldu. Robot kan içindeydi ve bilim görevlisinin kafasını saçlarından tutuyordu. Görünüşe göre Hux, DNA'sını çıkarmıştı ve onu... yeni bir beden yaratmak için kullanmıştı. Gabe robota anında bir emir verdi ama verdiği emir dikkate alınmadı. Robotun kaynak kodunun bozulduğunu düşündü. Tarayıcısını bellek çekirdeğine taktığında orijinal kodun daha önce hiç görmediği yabancı bir dilde yazılmış, tamamen anlaşılmaz bir şeyle değiştirildiğini gördü. Belli ki Hux'ın yeniden ayarlanması gerekiyordu. Ancak Gabe bunu yapmaya çalıştığında Hux, tüm ekipmanları yakan bir güç dalgası yaydı. Gabe, robotun güç kaynağını çıkarmaya çalıştığında Hux onu boğazından yakaladı ve oyuncak bir bebekmiş gibi laboratuvarın on metre ötesine fırlattı. Dmitri boğuşma sesi üzerine koşarak içeri girdi ve Hux'ın Gabe'e yaklaştığını gördü. Hux'a kapanmasını emretti ama Hux yavaşça döndü ve arızalı aleti devre dışı bırakması gereken kodları bağıran Dmitri'ye doğru yürüdü. Hux bir an bağıran görevliye baktı, sonra göğsüne bir delik açtı ve atan kalbini çıkardı. Sağlık görevlisi öldü ve Hux, tasarımına eklemek için bir miktar kan çıkardı. Gabriel hızla kendini toparladı ve uzaylı ormana doğru fırlayarak yakıt merkezine yöneldi. Orada bir çelik boru buldu, saklandı ve bekledi ama... hux ortaya çıkmadı. Gündüz yerini alacakaranlığa bıraktı ve güneş, tepelerin ardında batarken Gabe titremeye başladı. Kapıların tıslayarak açıldığını duydu ve şangırdayan Hux'ın girişini izledi. Kendisi için yeni bir beden üretmişti. Bir kısmı ettendi. Bir kısmı silikondu. Bir kısmı insandı. Bir kısmı makineydi. Devasaydı. Güçlüydü. Güzel ve görkemliydi. Tıpkı kadim bir tanrı gibi. Gabriel gizlice kaçmaya çalıştı ama Hux onu duydu ve kısa sürede hidrojen jeneratörünün arkasına kıstırdı. Sıkışan Gabe bir sıvı hidrojen yakıt tankı gördü ve boruyu kullanarak bir vanayı kırıp açtı. Hux'ın dikkati dağılınca hızla kaçtı ve kaçarken boruyla kapıya vurarak yakıtı tutuşturan bir kıvılcım yarattı. Alevler tanka doğru ilerledi ve merkez anında devasa bir ateş topu halinde patlayarak Hux'ın ayaklarını yerden kesti. Gabe çayırdan geçip ormana doğru koştu. Arkasına baktığında Hux'ın alevlerin ve dumanın arasından çıktığını gördü. Yanıyordu. Eriyordu. Çığlık atıyordu. Hasar almıştı. Korkunç ve öfkeliydi. Tıpkı kadim bir tanrı gibi. Orman örtüsü ay ışığını engelliyordu. Gabe, Hux onu bulmadan önce yoğun bir sisin içine doğru koştu. Hux onu tüketecekti. Asimile edecekti.